Burn-out, kortsluiting & paniek!

De burn-out (kortsluiting)

De eerste dagen van mijn burn-out waren totale kortsluiting en paniek.

Na twee werkreizen naar Bangkok en Las Vegas en of course nog een mooi afsluitend feestje in Amsterdam, was het dan eindelijk zover. Ik klapte in mijn burn-out. Ik weet het nog als de dag van gisteren. De betreffende zondagochtend stond ik op om te gaan douchen na de zoveelste knotsgekke feest- en werkweek. Ik liep naar de douche toen alles begon te draaien. Mijn hartslag zat in mijn keel en er kwam een extreme duizeligheid over mij heen. Even later ontwaakte ik naakt op de grond vlak voor de badkamerdeur. Ik was flauwgevallen, mijn eerste paniekaanval was een feit.

Na dat moment was ik 24/7 bezig met mijn ademhaling en zat ik in constante piekergedachte. De angst voor de angst, hoezo val ik ineens flauw? Wat is er mis met mij? Ben ik ziek? Waarom tril ik zo? Waarom lijkt het alsof ik uit mijn lichaam treed?

Ik was zo verschrikkelijk moe dat ik het liefste wilde slapen, alleen door alle stress zat ik bij het kleinste geluidje rechtop in bed. Totale uitputting en nog steeds niet kunnen slapen door de hoeveelheid stresshormonen in je bast.

Ik woonde midden op de Keizersgracht, wat ook niet het meest rustige gedeelte van Nederland is. Achteraf gezien was dit de allerslechtste plek om in een burn-out te belanden. De heerlijke toeters van de rondvaartboten en schreeuwende Engelsmannen onder mijn raam zorgden ervoor dat vaak rechtop in bed zat met hartslag 200.

Minuten voelden als uren en uren als dagen. De hele dag in je hoofd afvragen wat er mis met je is. Ik was bijvoorbeeld de hele dag mijn hartslag aan het meten en mijn ademhaling aan het controleren. Verder was ook mijn hele concentratie en logica weg. Zelfs het ophangen van een toiletrol leek op een moeilijke Sudokupuzzel. Depressieve gedachten namen de overhand, waarbij je gaat geloven dat deze negatieve gevoelens er voor altijd zullen zijn.

De ironie van stress/burn-outs is vaak dat we simpelweg niet weten wat de symptomen zijn. Als je verkouden bent krijgen wij al vanaf kinds af aan de informatie dat het heel logisch is dat je een zere keel hebt en een snotneus. Alleen bij stressymptomen zijn wij nog vrij onwetend. Wat is stress? Wat doet het? Hierdoor raken we dus in paniek en angstig als het ons raakt. Symptomen van stress zijn namelijk: een verhoogde hartslag en ademhaling, slaapstoornissen, hoge bloeddruk en duizeligheid. Achteraf gezien is het dus de onwetendheid geweest, waardoor ik de angst voor de angst heb gecreëerd.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *